De geweldsfantasieën over een aanslag op Geert Wilders die op TV (Paul de Leeuw en Café de Wereld) en Youtube de ronde doen zijn veelzeggend. Ze maken duidelijk hoezeer hysterie en frustratie in linkse kring om zich heen grijpen. Steeds duidelijker wordt dat links en de islamitische extremisten die ze voortdurend de hand boven het hoofd menen te moeten houden veel gemeen hebben.
Beide geloven immers hartgrondig in zaken die rationeel gewoon niet meer hard te maken zijn. Wanneer dat soort fanatieke gelovigen wordt geconfronteerd met feiten die de door hen gekoesterde waarheid weerspreken, leidt dat tot zulke diepe frustraties dat die gevoelens een uitweg zoeken in verbaal of fysiek geweld jegens de ongelovigen en afvalligen die dergelijke ketterij verspreiden.
Daarom staan de schrijfselen van de linkse kliek zo vaak bol van haat en woede naar personen die het wagen om hun multiculti-fantasieën ter discussie te stellen, zoals Wilders (en daarvoor Fortuyn, Bolkenstein en Janmaat). Het zijn de hysterische reacties van lieden die verteld wordt dat de aarde om de zon draait, terwijl hun geloof hen ingeeft dat het juist de zon is die om de aarde draait.
Ondertussen wanen deze figuren zichzelf nog dappere verdedigers van fatsoen en respect ook, die met hun aanvallen op de kritikasters van het linkse geloof hun morele voortreffelijkheid aantonen. Je moet het maar met een strak gezicht kunnen volhouden. Wanneer je definitief afscheid hebt genomen van rationaliteit, zoals rechtlijnige aanhangers van de linkse kerk, is het blijkbaar goed mogelijk om te fantaseren over de dood van politieke tegenstanders zonder je morele superioriteit in gevaar te zien komen.
Als er iemand de daad bij het woord voegt, zoals destijds bij Fortuyn, worden er krokodillentranen gehuild, maar blijkbaar niet voor lang. Zo langzamerhand heeft links, in de confrontatie met Wilders, alle lessen van de moord op Fortuyn immers al weer overboord gezet. Wie ketterij verspreidt, zo lijkt de communis opinio, moet niet raar opkijken op de brandstapel te eindigen.
Relevante links:
- Wilders dient verdedigt te worden
- We zijn zo vrolijk want Geert Wilders die is dood
Beide geloven immers hartgrondig in zaken die rationeel gewoon niet meer hard te maken zijn. Wanneer dat soort fanatieke gelovigen wordt geconfronteerd met feiten die de door hen gekoesterde waarheid weerspreken, leidt dat tot zulke diepe frustraties dat die gevoelens een uitweg zoeken in verbaal of fysiek geweld jegens de ongelovigen en afvalligen die dergelijke ketterij verspreiden.
Daarom staan de schrijfselen van de linkse kliek zo vaak bol van haat en woede naar personen die het wagen om hun multiculti-fantasieën ter discussie te stellen, zoals Wilders (en daarvoor Fortuyn, Bolkenstein en Janmaat). Het zijn de hysterische reacties van lieden die verteld wordt dat de aarde om de zon draait, terwijl hun geloof hen ingeeft dat het juist de zon is die om de aarde draait.
Ondertussen wanen deze figuren zichzelf nog dappere verdedigers van fatsoen en respect ook, die met hun aanvallen op de kritikasters van het linkse geloof hun morele voortreffelijkheid aantonen. Je moet het maar met een strak gezicht kunnen volhouden. Wanneer je definitief afscheid hebt genomen van rationaliteit, zoals rechtlijnige aanhangers van de linkse kerk, is het blijkbaar goed mogelijk om te fantaseren over de dood van politieke tegenstanders zonder je morele superioriteit in gevaar te zien komen.
Als er iemand de daad bij het woord voegt, zoals destijds bij Fortuyn, worden er krokodillentranen gehuild, maar blijkbaar niet voor lang. Zo langzamerhand heeft links, in de confrontatie met Wilders, alle lessen van de moord op Fortuyn immers al weer overboord gezet. Wie ketterij verspreidt, zo lijkt de communis opinio, moet niet raar opkijken op de brandstapel te eindigen.
Relevante links:
- Wilders dient verdedigt te worden
- We zijn zo vrolijk want Geert Wilders die is dood
